Gæðamoli vikunnar

Þessi starfsmaður samgöngustofu sér gríðarlega eftir því að hafa ekki nýtt sér það stórgóða úrræði sem samgöngusamningurinn er.

Í gæðamola vikunnar vil ég benda á eitt stórglæsilegt plagg: Samgöngustefnu (STE-0011)!

Það er heldur betur viðeigandi í ljósi þess að stutt er síðan bíllausi dagurinn var. Þá fórum við sem erum með samgöngusamning svoleiðis skellihlægjandi í vinnuna og gáfum ökumönnum langt nef á leiðinni. Raunar er það svo að mörg okkar sem njótum samgöngusamningsins eigum oft erfitt með að festa svefn kvöldin fyrir vinnu vitandi að við fáum aukalega borgað fyrir það eitt að rölta í vinnuna.

Umræðan um virka ferðamáta hefur orðið fyrirferðameiri síðustu ár en ástæða þess er ágæti virku ferðamátanna. Ekki bara sparast olía og viðhaldskostnaður bifreiðarinnar heldur bætir það andlega og líkamlega heilsu að labba til vinnu. Ýmsar rannsóknir hafa sýnt að 10 mínútna göngutúr gerir heilmikið jákvætt fyrir virkni heilans (hægt að gúggla sig til um þetta, annars er heimildin: trust me bro) og því er mikið tilefni til þess að reyna að temja sér reglulega göngutúra. Göngutúrinn hefur sömuleiðis þær jákvæðu afleiðingar að maður mætir eldhress í vinnuna og því getur hann dregið úr kaffiþörf (sem ýmsum gæti þótt eftirsóknarvert).

Samgöngusamningurinn nær þó ekki bara til þeirra sem ganga í vinnuna en hann nær utan um alla virka ferðamáta. Þar má nefna tvo jafnfljóta, hjól (hvort sem þau eru knúin af rafmagni eða ekki), hlaupahjól, strætó o.s.frv. Í raunar allt sem er ekki einkabíll (fjölskyldubíll, afsakið Vigdís Hauksdóttir). Samgöngusamningurinn getur því verið góður kostur fyrir þau okkar sem hafa tök á því og vilja til þess að leggja bílnum og þiggja eylitla launahækkun (hversu góður díll?).

Ætlunin með þessum póst er fyrst og fremst að mæra kosti samgöngusamningins. Það er auðvitað þannig að mörg okkar hafa skyldum að gegna, þurfa t.d. að skutla litlum krílum í ýmsa skóla á morgnana, og hafa því ekki tök á því að nýta sér þetta stórglæsilega úrræði. Það er gott og blessað og engin ástæða til þess að fá samviskubit yfir bílanotkun. Þið hin hins vegar…. 😉

Í lokin langar mig að koma með tillögu að nýjum hugsanahætti. Það er auðvitað gríðarlegur fórnarkostnaður sem felst í því að keyra til og frá vinnu. Sá fórnarkostnaðurinn er fólginn í því að ná ekki að nýta sér virka ferðamáta á morgnana en kostir þess hafa verið raknir hér að ofan.